KAZAKHSTAN

 

Clyde Gates & Ema Tytgat

Nameless

PASSENT LES JOURS

 

Passent les jours, passent les nuits,

Et bien vite s’enfuit mon été,

Souffle le blizzard, se fanent les fleurs,

Jaunissent les feuilles.

 

La pensée somnole, le cœur ne bat plus,

S’éteint la lumière des yeux,

Tout semble profondément endormi,

Pas le moindre signe de vie.

 

Suis-je encore - point ne le sais -

Suis-je présent dans ce monde lumineux,

Ne fais-je qu’errer

Sans pleurer ni rire ?

 

La vie, où est la part de ma vie ?
Est-il possible que je n’en aie aucune ?

Si cela te désole de m’offrir le bien,

Ô mon Dieu, donne-moi le mal !

 

Comme il est dur de mourir

Dans une cage étroite, au cachot,

Mais si l’on gaspille sa liberté à dormir,

Le cœur en est encore plus affligé.

 

Si l’on passe sa vie à dormir,

Si l’on ne se réveille jamais,

À quoi bon, alors, vivre ou mourir

Si l’on ne laisse nulle trace après soi ?

Taras Chevtchenko

 

House of rest

Rustiem

Karkaraly

Polyana Sletov

This photographic quadriptych was taken in the Karkaralinsk Nature Reserve in Kazakhstan. This reserve, which offers a wonderful refuge in the nature, is a place prized by the workers of Karaganda, the nearby city.


Historically, Karaganda is a town of miners. Coal mining began in the 1850s but there are still many active mines in the area. The Karaganda region is also known to have been the site of many gulags and labour camps. This makes it a major region in the country's black history.
Otherwise, much of Karaganda's 20th century growth was due to German exile in the region. First during the Second World War, when Stalin exiled the German minority from the Volga Basin to the Karaganda region (as it was enough to be of German origin to be considered potential "traitors"). Second, after the Second World War, the labour camps of the gulag system were largely filled by German prisoners of war.

 


In Karkaralinsk, in the heart of the reserve, is the complex of "SHAKHTYOR HOUSE OF REST", a resort for minors on holiday founded by Arcelor Mittal. These photographs are the traces of those ethnic and social affiliations emblematic of the region and its history. These two photographs show two families of miners from Karaganda during their stay in the Karkaralinsk reserve.
 

ӨТЕДІ КҮНДЕР

(Тарас Шевченкодан)

 

Өтеді күндер, өтеді түндер,

Өтеді жазым зымырап,

Соғады дауыл, солады гүлдер,

Сарғаяды жапырақ.

 

Ой ұйқыда, жүрегім жым-жырт

Сөнеді көздің жанары;

Бәрі ұйқыда жатыр ғой мүлгіп,

Тірліктің жоқ еш хабары.

 

Осынау жарық дүниеде

Бармын ба мен, - білмеймін,

Қаңғалақтап жүрмін бе әлде,

Жыламаймын, күлмеймін.

 

Сыбағам қайда, сыбағам?

Жоқ па, сірә, ешқандай?!

Жақсылық менен аясаң,

Жамандық бер, а құдай?!!

 

Қандай қиын – қаза тапсаң

Тар қапаста, зынданда.

Еркіндікте ұйықтап қалсаң,

Қиынырақ содан да.

 

Ұйықтап өтсең өміріңде,

Ұйқың ешбір қамбаса.

Тірлігің не, өлгенің не,

Ешбір ізің қалмаса.

To Nur Sultan 1

To Nur Sultan 2

Shirin

Holy water

To Chundzha